من میدونم تنهایی چه طعمی داره.تلخ تر از قهوه ی اسپرسو ولی یجورایی شیرینه نه؟ چون دیگه کسی نیست که اذیتت کنه .خودتی وخودت! اما این سکوت سنگین وسرد خونه ی ما،یه جور آزاردهنده ای غمگینه.تواعماق سکوتش وقتی خیلی به خودم فشارمیارم،میتونم صدای آهنگ های شاد خواهرم ک کل خونه روبرمیداشت روبشنوم،مثل تپشی از دور دست ،یاصدای قدم زدن های محکم وپرطنین پدرم.ولی مادرم همیشه از بس بی صدا این ور و اون ور میرفت که گاهی حس می کردم یه فرشته ای چیزیه که توهواشناوره.پس همین منبع
درباره این سایت